IRITZIA: 110. street-eko geltokia

Liburu hau, 110. street-eko geltokia, adin jakin batetik aurrerako pertsona orori gomendatzeko modukoa iruditzen zait.

Alde batetik istorioaren beraren gaia eta mamia interesgarriak dira. Intriga, amodioa, delinkuentsia... toke bat du eta horregatik gustu desberdinetako irakurleentzat balio du.

Gainera istorioa New York bezalako hiri interesgarri batean dago kokatuta, eta liburua orain 20 bat urte idatzi zenez, orduan horrelako hiri batean kokatzea modernoa zen.

Era berean idazleak ingelesez idatzi zituen hainbat hitz eta esamolde eta entretenigarriagoa bihurtzen du nobela. Gainera oso ondo deskribatzen ditu tokiak eta egoerak eta horrek New Yorkeko kale zoragarrietan zaudela imajinazten dizu.

Beste alde batetik istorioak gure arbasoak eta euskaldunak bizi ziren egoerak erakusten dizkigu. Gu azken batean, euskaldunak garen heinean gauza horien jabe izan behar gara.

Beraz uste dut liburu hau gogoz irakurtzeko modukoa dela eta munduan gertatzen zen eta den errealitatera hurbiltzen gaituela.

Maitasun eskutitza

Laztana:

Zergatik ez zaude hemen nirekin? Nork eraman zintuen hain urrun? Minutu batzuk baino ez dira igaro joan zinenetik eta bizitza oso bat pasa dela dirudi. Gaueko iluntasun honek barnea isutzen dit eta beldurtu egiten naiz, zu, nire heroia, ondoan ez zauelako.
Leihotik begiratu eta ilargia ikus dezaket, hilbehera dago, zure irribarrea islatzen da bertan, ezin zaitut burutik kendu. Irribar hori hurbil sentitu nahi nuke eta eta zure ezpain berezi horiek berriz ukitu. Begi zoragarri horiek nireei begira, begirada xamur hori gozatzen pasa nahiko nituzke eguneko ordu guztiak. Mesedez itzul zaitez, ezingo baititut jasan bizitzak dituen gorabeherak zu gabe.
Zu zara nire egun guztietako poztasuna, goizean jaikitzeko gogoa...
Zure ahots goxoa, udaberriko txotiak bezain zoragarria, entzun nahiko nuke. Nire belarrira “maite zaitut” xuxurlatzen, premia daukat.

Baina zoritxarrez ez zara itzuliko, bakarrik utzi nauzu mundu honetan. Baina erabakia hartu dut, ni joango naiz zugana. Gu batera bizitzeko jaio ginelako, zuhaitzak lurrarekin bizitzeko jaio ziren bezala. Berriz elkartuko gara eta infernuko bero goxoaz gozatuko dugu, gure gorputzak bat eginda egongo dira betiko...

Laister arte, maitia.


Mila musu



Amaia.

Iñaki Zabaleta eta 110. street-eko geltokia

Leitza, 1952.

Kazetaritzan Doktore, Iñaki Zabaletak lan ugari argitaratu ditu zientzia honen inguruan. Atzerrian argitaratu ditu liburu asko (Estatu Batuak, Erresuma Batuak, Alemania) bai estatu espainolean ere.

Aldizkari ezberdinetan ere idatzi ditu artikuluak (nahiz estatuko aldizkarietan nahiz atzerrian). Irrati eta telebistaren berrikuntzarekin zerikusia duten liburuak editatu ditu.

1989-94 urte bitarteetan Kazetaritzako Departamentuko zuzendari izan zen. Iowako Unibertsitatean irakasle gonbidatua 1992an eta gaur egun UPV-EHUn kazetaritzako irakaslea da.

Prentsan, irratian eta telebistan ere ekintza ugaritan parte hartu du: Munduan: Paz y Desarrollo aldizkariko zuzendaria, Erreka aldizkarian arduradun, Eurokom aldizkariaren koordinatzaile, telebistako 15 dokumentalen gidoilari eta zuzendaria, Urak dakarrena, Euskaldunon Egunkariako bultzatzaile eta fundatzaileetako bat, CNN telebistan, Euskal Herriari buruzko erreportaietan gidoilari eta zuzendaria, Euskadi Irratiko, Goizean behin irratsaioan kolaboratzaile, Euskal Telebistako asteburuetako albisteen zuzendaria...

Eleberria, kontakizunak, poesia. Euskaraz idatziriko hainbat libururen egilea da. Río Arga aldizkarian eta Antología de la Poesía Navarra actualen zenbait poema argitaratuak ditu. Bestalde, sari eta lehiaketa ugaritan hartu du parte bai lehiakide bezala bai epaimahai lanetan (Radio Popularrek antolaturiko Versos para una primavera, Xalbador saria,...)

Hainbat aldizkari ezberdinetan artikulu ugari idatzi ditu: Oh! Euzkadi, Argarai.

Kultur jardueretan, euskararen inguruan, ekintza ugaritan parte hartu du. EIREko (unibertsitateko euskal irakasleen elkartea) koordinatzaile nagusia 1998-2001 urte bitarteetan, Kontseiluako sustatzailea, Nafarroako AEK-ko sustatzailea.




ARGUMENTUA:

Euskaldun baten historioa kotatzen du, euskal herritik ihesi joan zen New Yorkera. Honek, Josebak, imigranteen bizitza latzari nola aurre egiten dion ikusten da. Bere laneko buruak nola txantajeatu eta drogen munduak sartzen duen. Berak ale egin nahi du. Aldi berean bertako, New yorkeko, neska baten egoera kontatzen da. Publizitatean lan egiten duen baten egun estresatuak. Istorioan gertatzen diren zerbait ekintzengatik bi protagonistak bat egingo dute eta ezagutu egingo dira.


IRITZIA:

Asko irakurria da liburu hau, beharbada ez benetan ona delako, desberdina delako baizik. Desberdina denak asko erakartzen du gure gizartean eta liburu onek baditu pare bat gauza. Adibidez bi istorio paralelo egitea, ez daude liburu asko onela kontatuta daudenik eta gutxiago hau argitaratu zen garaian. Bi pertsona horiek azkenenan bat egitea ere desberdina eta polita da, nik ez dut irakurri libururik hori gertazen denik eta interesgarria iruditu zait. Istorioa kontatzen den tokia ere bitxia da.
Erakargarria da libura, baina desberdintasunaz aparte, beste gauza batzuk kontuan hartzen dituen jendearentzat ez da hain ona izango.

Deskribapena

NORENTZAT: olaizviena@hotmail.com
GAIA: zer moduz zabiltza??

Austria, zure herrialde zoragarria. E Olaiz? Seguraski ez duzu berdin pentsatuko Euskal Herriaz. Zuk bezala, urrun daudenek, gure herri hau arriskutsua dela diote. Ez diet errurik botatzen hori pentsatzeagatik, komunikabideek horrela isladatzen baitute.
Fama hori eduki arren gure kaleak lasaiak dira, jende asko dabil kaleetan zehar. Gehienak atseginak dira, elkar agurtzen dute irribarre zabal batekin. Badakit hemen herrialde desberdinetako jende asko oraindik ez dagoela, eta gu ,euskaldunok, zerbait itxiak garela. Ez dizut ezetz esango, ez dugu atzerritar berriengana hurbiltzeko ohiturarik ,baina pertsonak pixkana- pixkanaka ezagutzen ditugunean bertokoak bezala tratatzen ditugu. Benetan esaten dizut, ez dugu ohitura asko, baina azkenean lortzen dugu pertsona guztiak onartzea. Gutxienez gehienok, leku guztietan bezala beste motatako jendea ere badagoelako. Baina akaso hori ez al da zure herrian gertatzen?
Une honetan parke batean jesarrita nago. Hiru haur jostailuzko kotxe bategatik ari dira eztabaidan nire parean, eta beraien amak eskuzabalak izaten irakasten pasatu beharko dituzte hurrengo 10 minutuak, nolako lana haur bat heztea! Ondoko eserlekuan gazte bat Agatha Cristiren liburu bat ari da irakurtzen oso kontzentratuta. Ondoan bi atso daude beraien garaieko kontuez hizketan eta atso baten iloba iturrirantz doa, inork ez daki zer egiteko asmoa duen. Hurrunago bi txakur dabiltza jolasean pilota gorri batekin, haietariko bat Golden Retriever bat dela uste dut, ez dut ondo ikusten. Kokoteraino nago jesarrita egoteaz, buelta bat ematera noa.
Aurkitu dut lekua eta piztu dut berriz ordenagailua. Orain nire etxe ondoko landetan nago. Belar moztu berriaren usaina biriketaraino sartzen zait. Zerua urdin daukagu iraileko arratsalde honetan, tximeleta itxurako hodei bat dut gain-gainean.
Ume batzuen zaratek arreta deitu didate. Uste dut borroka bat dagoela 10 urte inguruko bi mutikoren arten. Nolako denbora galtzea! Bai mutiko eta nesken arteko borrokak hemen ere egoten dira, eta non ez? Jajaja! Txakur bat etorri zait, eta ordenadore eta aurpegi guztia miazkatu dizkit. Zein atsegina!
Beno iluntzen ari du jada, beste bataen bialduko dizut beste e-mail bat.

Ondo ibil zaitez!!!

Mila musu!!!

Aiooo!!!

Ni neu

Kaixo blogari guztioi. Hemen nago euskarako klasean egindako lanak zuen denon begitan jartzeko.

ondo pasa

Mikel Laboa, goian bego