domingo, 22 de noviembre de 2009

Bueltan...




Kurtsoa hasi da bai, eta blogarekin jarraitzeko momentua ere heldu da. Aurten lanak sartzen jarraituko dugu baina bloga txukunagoa izango da. Beste ikasturte batez zuekin nire lanak konpartitzeko jarri dut martxan bloga. Espero dut zuen gustukoa izatea. Sorte on zuen blog eta ikasketekin!
Ongi etorri!
Amaia.

martes, 9 de junio de 2009


Hemen bukatzen da nire bloga, baina ez hori bakarrik. Ikasturtea, ikasketak, azterketak, etxerako lanak... dena bukatzen da. Badator uda, eguzkia, hondartza, jaiak, lagunak....

Espero dut zuek guztiok ere gosatzea, orain baita ondo pasatzeko momentua!

Milesker nire blogean bisitatxo bat egiteagatik!


Hurrengorarte!





Amaia




miércoles, 20 de mayo de 2009

Iritzia: Suminaren estrategia

Suminaren estrategia intriga, manipulazioa eta misterioak osatzen duen liburua da.
Bertan sentimenduak, jakin minak eta protagonistak jokoa erreal bihurtzeko duen gaitasunak sortzen du irakurlerentzat entretenigarria izatea.
Oso erraz protagonistaren lekuan jartzeko ahalmena duela uste dut eta horrek harrapatu egiten zaitu, engantxatu. Gainera irakurtzeko ez da batere zaila arin eta gustura irakurtzekoa da.
Amaiera iruditu zait bitxiena ez baita “ondo” bukatzen. Ez dauka denek duten amaiera tipikoa eta hori asko gustatu zait. Sentsazio desberdin batekin gelditzen zara, beste bukaeretan bezala ez baita dena perfektua.
Beraz gomendatzeko modukoa den liburua dela uste dut.

martes, 28 de abril de 2009

IRITZIA: Aldaketa genetikoak

Zergatik ditut nik begi marroiak, zuk urdinak eta hark grisak?
Hori eta bakoitzak dituen detaile guztiak zeluletan dauden ADN nimiño batek adierazten ditu. Bertan dago gure informazio guztia eta hori ezin da aldatu.

Baina gaur egun zientzia eta teknologia hain aurreratuta doaz non medikuntzak egun gauza ikaragarriak egiten dituen. Genetikako arloa ere asko eta asko garatu da eta espezialistek gure ADN-an dagoen informazioa aldatzeko gai dira. Baina onuragarria al da hori munduarentzat?
Alde batetik milaka gaixotasun senda daitezke. Hereditarioak diren gaixotasun asko daude, horietako batzuk nahiko larriak, geneetan daramagun informazio hori aldatzean izaki osasuntsuak irtengo dira. Aurrerapen garrantzitsua da, milaka urteetan zehar ezin izan direlako eten.
Baina mundu honetan guztiarekin egiten dugun moduan, txarto erabiltzen ere ikasi dugu. Gure betebeharrak eta kapritxoak betetzeko ere erabili ditugu. Barazkiei adibidez genea aldatu eta bizkor haztera bultzaten ditugu., ekonomiak ondo segi dezan. Laister edozein txorakerirekin desadoz egon eta gure begien kolorea ere aldatu egingo dugu.

Beraz nire ustez ondo erabiltzen bada eta ondo erabiltzeko aurrerapenak egiten badira gizakiarentzat oso garrantzitsua izango da eta hainbat gauza zaiestu ahal izango ditugu.

viernes, 27 de marzo de 2009

IRITZIA: 110. street-eko geltokia


Liburu hau, 110. street-eko geltokia, adin jakin batetik aurrerako pertsona orori gomendatzeko modukoa iruditzen zait.

Alde batetik istorioaren beraren gaia eta mamia interesgarriak dira. Intriga, amodioa, delinkuentsia... toke bat du eta horregatik gustu desberdinetako irakurleentzat balio du.

Gainera istorioa New York bezalako hiri interesgarri batean dago kokatuta, eta liburua orain 20 bat urte idatzi zenez, orduan horrelako hiri batean kokatzea modernoa zen.

Era berean idazleak ingelesez idatzi zituen hainbat hitz eta esamolde eta entretenigarriagoa bihurtzen du nobela. Gainera oso ondo deskribatzen ditu tokiak eta egoerak eta horrek New Yorkeko kale zoragarrietan zaudela imajinazten dizu.

Beste alde batetik istorioak gure arbasoak eta euskaldunak bizi ziren egoerak erakusten dizkigu. Gu azken batean, euskaldunak garen heinean gauza horien jabe izan behar gara.

Beraz uste dut liburu hau gogoz irakurtzeko modukoa dela eta munduan gertatzen zen eta den errealitatera hurbiltzen gaituela.

Maitasun eskutitza




Laztana:

Zergatik ez zaude hemen nirekin? Nork eraman zintuen hain urrun? Minutu batzuk baino ez dira igaro joan zinenetik eta bizitza oso bat pasa dela dirudi. Gaueko iluntasun honek barnea isutzen dit eta beldurtu egiten naiz, zu, nire heroia, ondoan ez zauelako.
Leihotik begiratu eta ilargia ikus dezaket, hilbehera dago, zure irribarrea islatzen da bertan, ezin zaitut burutik kendu. Irribar hori hurbil sentitu nahi nuke eta eta zure ezpain berezi horiek berriz ukitu. Begi zoragarri horiek nireei begira, begirada xamur hori gozatzen pasa nahiko nituzke eguneko ordu guztiak. Mesedez itzul zaitez, ezingo baititut jasan bizitzak dituen gorabeherak zu gabe.
Zu zara nire egun guztietako poztasuna, goizean jaikitzeko gogoa...
Zure ahots goxoa, udaberriko txotiak bezain zoragarria, entzun nahiko nuke. Nire belarrira “maite zaitut” xuxurlatzen, premia daukat.

Baina zoritxarrez ez zara itzuliko, bakarrik utzi nauzu mundu honetan. Baina erabakia hartu dut, ni joango naiz zugana. Gu batera bizitzeko jaio ginelako, zuhaitzak lurrarekin bizitzeko jaio ziren bezala. Berriz elkartuko gara eta infernuko bero goxoaz gozatuko dugu, gure gorputzak bat eginda egongo dira betiko...

Laister arte, maitia.


Mila musu



Amaia.

domingo, 1 de marzo de 2009

Iñaki Zabaleta eta 110. street-eko geltokia




Leitza, 1952.

Kazetaritzan Doktore, Iñaki Zabaletak lan ugari argitaratu ditu zientzia honen inguruan. Atzerrian argitaratu ditu liburu asko (Estatu Batuak, Erresuma Batuak, Alemania) bai estatu espainolean ere.

Aldizkari ezberdinetan ere idatzi ditu artikuluak (nahiz estatuko aldizkarietan nahiz atzerrian). Irrati eta telebistaren berrikuntzarekin zerikusia duten liburuak editatu ditu.

1989-94 urte bitarteetan Kazetaritzako Departamentuko zuzendari izan zen. Iowako Unibertsitatean irakasle gonbidatua 1992an eta gaur egun UPV-EHUn kazetaritzako irakaslea da.

Prentsan, irratian eta telebistan ere ekintza ugaritan parte hartu du: Munduan: Paz y Desarrollo aldizkariko zuzendaria, Erreka aldizkarian arduradun, Eurokom aldizkariaren koordinatzaile, telebistako 15 dokumentalen gidoilari eta zuzendaria, Urak dakarrena, Euskaldunon Egunkariako bultzatzaile eta fundatzaileetako bat, CNN telebistan, Euskal Herriari buruzko erreportaietan gidoilari eta zuzendaria, Euskadi Irratiko, Goizean behin irratsaioan kolaboratzaile, Euskal Telebistako asteburuetako albisteen zuzendaria...

Eleberria, kontakizunak, poesia. Euskaraz idatziriko hainbat libururen egilea da. Río Arga aldizkarian eta Antología de la Poesía Navarra actualen zenbait poema argitaratuak ditu. Bestalde, sari eta lehiaketa ugaritan hartu du parte bai lehiakide bezala bai epaimahai lanetan (Radio Popularrek antolaturiko Versos para una primavera, Xalbador saria,...)

Hainbat aldizkari ezberdinetan artikulu ugari idatzi ditu: Oh! Euzkadi, Argarai.

Kultur jardueretan, euskararen inguruan, ekintza ugaritan parte hartu du. EIREko (unibertsitateko euskal irakasleen elkartea) koordinatzaile nagusia 1998-2001 urte bitarteetan, Kontseiluako sustatzailea, Nafarroako AEK-ko sustatzailea.




ARGUMENTUA:

Euskaldun baten historioa kotatzen du, euskal herritik ihesi joan zen New Yorkera. Honek, Josebak, imigranteen bizitza latzari nola aurre egiten dion ikusten da. Bere laneko buruak nola txantajeatu eta drogen munduak sartzen duen. Berak ale egin nahi du. Aldi berean bertako, New yorkeko, neska baten egoera kontatzen da. Publizitatean lan egiten duen baten egun estresatuak. Istorioan gertatzen diren zerbait ekintzengatik bi protagonistak bat egingo dute eta ezagutu egingo dira.


IRITZIA:

Asko irakurria da liburu hau, beharbada ez benetan ona delako, desberdina delako baizik. Desberdina denak asko erakartzen du gure gizartean eta liburu onek baditu pare bat gauza. Adibidez bi istorio paralelo egitea, ez daude liburu asko onela kontatuta daudenik eta gutxiago hau argitaratu zen garaian. Bi pertsona horiek azkenenan bat egitea ere desberdina eta polita da, nik ez dut irakurri libururik hori gertazen denik eta interesgarria iruditu zait. Istorioa kontatzen den tokia ere bitxia da.
Erakargarria da libura, baina desberdintasunaz aparte, beste gauza batzuk kontuan hartzen dituen jendearentzat ez da hain ona izango.